Interrail #1 – Van Strbrna (CZ) naar Olszanica (PL)

We zijn vertrokken! We houden in een Signal-groep onze voortgang bij, wil je ons (haast) stap voor stap volgen, dan kan dat daar. Voor diegene die dat niet willen of kunnen, en voor onszelf, houden we hier, op onze eigen website, de verhalen ook bij. De stukjes uit de Signal-groep kopieren we hier naartoe en vullen we nog wat aan. Wil je in de Signal groep? Stuur ons een Signal-bericht of email.

Met klasgenoten een weekje naar Strbrna in Tsjechië

Onze Interrail-trip begint met de auto. Want we gaan eerst een weekje met twee klasgenoten (Jamie en Dorien met haar vriend) naar het vakantiehuis van Jamie’s familie in Strbnra in Tsjechië. Een weekje vol dorpjes, kastelen en houtbouw bekijken, maar ook eten, gek doen en drinken. We worden door ze op het station van Kraslice gezet waar onze Interrail-trip echt begint.

Signal bericht – Dinsdag 22 juli

Cesky Krumlov
Goedemorgen! Gisteren hebben we Cesky Krumlov bezocht, een toeristisch dorp dat op Unesco Werelderfgoedlijst staat. Met kasteel en Anton Pieck huizen. Vandaag gaan we naar Brno waar we in een bunker gaan overnachten.

Signal bericht – Woensdag 23 juli

Brno
Heerlijk geslapen in de bunker. Het is er donker, stil, koel en vochtig. Van de drilboren buiten hebben we niets gehoord!

Gisteren bezochten we twee bijzondere musea. Eerst de Capuchijnse crypte, waar gemummificeerde monniken en prominente figuren uit de 17e eeuw rusten. Een plek om stil te staan bij de vergankelijkheid: “Jij bent zoals ik was, jij wordt zoals ik ben.” Nou, dat weet ik wel — ik gun ze een plekje in de aarde. Foto’s maken was er niet toegestaan.

Een deurtje verderop stonden houten schaalmodellen van Leonardo da Vinci. Eén daarvan was een zaagmachine aangedreven door een waterrad — hetzelfde mechanisme als bij molen Het Jonge Schaap in de Zaanstreek. Ik had geleerd dat dit uniek was voor de streek, maar het blijkt al eeuwen geleden door Da Vinci bedacht te zijn.

Leuke punten van Brno: overal terrasjes en strandstoelen, een levendig caféleven — zelfs op een dinsdagavond!

Oh ja, op de koffiemachine hier prijkt een lookalike van onze prinses Alexia.

Naar Polen

Tarnow
We zijn iets te snel uit de bunker vertrokken… Eelco vond het bunkerkussentje maar niks en had z’n eigen kampeerkussentje erbij gepakt. Je voelt ‘m al aankomen: dat ligt nu dus nog lekker in de bunker te chillen. Ach ja, ieder nadeel heeft z’n voordeel — de rugzak is weer een stukje lichter!

Eelco had daarna internetproblemen. Dus wij de hele trein door op zoek naar een paperclip (beste ijsbreker ooit). Simkaartje gewisseld met Bas d’r telefoon, en jawel: de magie van de wisseltruc bracht z’n telefoon weer tot leven.

Maar toen kreeg Bas problemen in Polen… Bellen lukt niet. Haar Pixel is blijkbaar iets te hip voor het Poolse netwerk in combinatie met Hollandse Nieuwe. Dus: wil je ons bellen? Bel via Eelco!

We zijn nu in Tarnów – volgens CNN en Lonely Planet een van de mooiste stadjes van Europa. En het toeristenbureau hier heeft dat goed onthouden. Ze noemen het treinstation het mooiste ten westen van Krakau, de stad zelf een Renaissanceparel, er is een van de grootste én best bewaarde Joodse begraafplaatsen, de oudste houten kerken en jawel: zelfs Paus Johannes Paulus II kwam hier graag. Als je Tarnów nu nog niet op je lijstje zet… dan weten wij het ook niet meer.

En wij? Wij zitten op het terras van de stadscamping, voeten omhoog, laatste zonnestraaltjes meepikken. Tot morgen!

Signal bericht – Maandag 28 juli

Op vakantie bij Marta (en Superoma Barbara)

Van Tarnow (PL) naar Olszanica (PL)

We zitten in het zuidoosten van Polen, vlak bij de grens met Oekraïne, op bezoek bij Marta – onze buurvrouw uit de Russische buurt – die hier met haar kinderen vakantie viert bij haar moeder. En die moeder, dat is niemand minder dan Superoma Barbara. Maar daarover later meer.

Rent-a-wreck, Poolse editie
We wilden wat van de omgeving zien en hadden een auto nodig. Klein detail: in Olszanica bestaat geen autoverhuur. Maar gelukkig had de buurman een oplossing. Of nou ja, een auto. Met handleiding. Niet te hard rijden, rammelt in de bochten, en vooral niet te veel tanken, want dan lekt-ie. Maar eerlijk is eerlijk: hij was schoon, reed (meestal) prima en bracht ons overal – van een gondelbaan van berg naar berg tot aan de stuwdam, waar we een ‘Waar is Eelco?’-foto voor De Orkaan hebben geschoten.

Fietsen op het spoor
Een lokaal hoogstandje: spoorfietsen! Een leraar van de basisschool zag dat er maar vier treinen per dag rijden en bedacht een briljant plan. Op aangepaste fietskarren trap je met z’n vijven over het spoor richting het volgende station, bergop! Aan het eind wacht een verkooppunt met limonade, brownies en hamburgers – én jongens die de zware karretjes moeiteloos omdraaien alsof het kinderfietsen zijn. Daarna? Hup, terugfietsen. Spierpijn gegarandeerd, maar leuk was het zeker.

Superoma Barbara
Terug naar Superoma. Barbara is niet te stoppen. Ze kookt alsof er een bruiloft aankomt: pierogi, appeltaart, soepen, salade, groenten uit de moestuin, fruit in alle kleuren en maten. Alles met liefde gemaakt en altijd in overvloed. Het fornuis draait hier overuren – maar niemand die daarover klaagt.

Op zoek naar eten
We gingen mee naar de boerenmarkt en kwamen thuis met brood, honing en lokale lekkernijen. Maar het meeste eten komt gewoon uit de tuin: emmers vol komkommers, sla en blauwe bessen. We doken ook nog het bos in voor paddestoelen – Barbara weet precies welke je kunt eten en welke je beter kunt laten staan. De opbrengst verdween in een goddelijke soep. Of in een saus. Of allebei.

Kledingdrama’s (en oplossingen)
Het bleef niet bij eten. Eelco’s enige korte broek ging stuk – rits kapot. Geen probleem, Superoma Barbara to the rescue. Nieuwe rits erin, alsof het niets was. Mijn was actie resulteerde in een donkerblauw gekleurd drama: Eelco’s gele lievelings t-shirt! Maar ook daarvoor had Barbara een oplossing. Zijn shirt is weer stralend geel. Alsof er niets gebeurd is.

Hele andere houtbouw
Er wordt hier toch wel heel anders met hout gebouwd dan bij ons. Bij ons zagen we planken van de bomen die we vervolgens aan elkaar verbinden. Hier doen ze niet zo moeilijk, gewoon stapelen die hap! Enorme balken, direct op elkaar, een hoog Flinstone gehalte!

De route tot zover

Volgende halte: noordwaarts!
Als alles meezit, trekken we binnenkort via Oost-Polen verder naar de Baltische Staten. Nieuwe avonturen wachten. Tot snel!